تفاوت هیدروکربن‌های سبک و سنگین در چیست؟

مشتقات نفتی بر اساس محدوده‌ی جوش و وزن مولکولی به برش‌های سبک، متوسط و سنگین تقسیم می‌شوند. تفاوت اصلی هیدروکربن‌های سبک و سنگین در طول زنجیره‌ی کربنی، چگالی و نقطه‌ی جوش آن‌هاست.

هیدروکربن سبک

دارای زنجیره‌ی کربنی کوتاه، چگالی کم، فرّاریت بالا و نقطه‌ی جوش پایین (زیر ۲۰۰ درجه). عمدتاً به‌عنوان حلال و خوراک پتروشیمی به‌کار می‌رود.

هیدروکربن سنگین

دارای زنجیره‌ی کربنی بلند، چگالی و گران‌روی بالا و نقطه‌ی جوش بالای ۳۵۰ درجه. در تولید نفت کوره، قیر و روان‌کننده‌ها کاربرد دارد.

• سبک: فرّار، حلال، پایه‌ی رنگ و تینر
• سنگین: غلیظ، سوخت صنعتی، قیر و روغن